Taxatiedag Purmerends Museum: misschien is het wel een miljoen waard!

Al vele jaren kunnen mensen gratis hun waardevolle spullen laten taxeren in het Purmerends Museum. Ervaren taxateurs nemen alle tijd voor munten, sieraden, servies, vazen en allerlei kunst en curiosa. En als het echt iets waard is, willen ze het graag veilen.

Taxateur Carol Eybergen doet het werk al tientallen jaren en die ervaring neemt hij mee in zijn beoordelingen. Streng maar rechtvaardig. En op zachte toon brengt hij zijn boodschappen:  "Leuk maar niet bijzonder" of "Die munt is niet van zilver" of "Die Japanse prenten zijn helaas de laatste 20 jaar niet meer zo in". En bij servies dat al eeuwen oud is, kijkt hij kritisch naar de kwaliteit. "Kijk", zegt hij, "hier zie je een barst en daar is aan de rand een stukje af".

Emotionele waarde

Bijna alles wat op de taxatiedag in Purmerend wordt aangeboden, komt uit een erfenis of is gekocht via marktplaats. Het gaat de meesten dan ook meer om de emotionele waarde als het een familiestuk betreft. En omdat het al vaak jaren lang in de kast of op zolder ligt, willen ze nu graag weten wat het waard is.

Willem Buts is met zijn vrouw gekomen, vertelt hij aan mediapartner NH Nieuws. "Zij heeft wat sieraden, zoals een ring en een halsketting, van haar moeder die uit Nederlands-Indië kwam. Er zitten wat diamantjes in verwerkt." Karl heeft in een plastic tasje twee sierdolken meegenomen. Carol hoeft er niet erg lang naar te kijken. "Eind twintigste eeuw en niet bijzonder. Misschien een paar tientjes waard." Karl: "Ze waren van mijn ouders en ik was ook niet plan om ze weg te doen. Het was meer van: stel het is een miljoen waard."

Ondertussen zijn Carol en zijn collega Hidde Kuiper druk aan het taxeren. "We komen graag hier in Purmerend", zegt Hidde, "leuk aanbod, leuke mensen en goed georganiseerd. En er zit altijd wel wat bij dat de moeite waard is om door ons te laten veilen."

Paar honderd euro

Carol heeft inmiddels de sieraden van Willems vrouw bekeken en ingeschat op een paar honderd euro. Ze gaan voorlopig weer in de tas mee naar huis. "Ik weet niet wat er mee gaat gebeuren. Dat is aan mijn vrouwen en haar zussen."

Carol heeft een schilderij van een boerderij in handen uit 1951. "Een decoratief, aardig schilderij. Helaas niet van een groot meester." En bladerend door een boek, een oude bijbel. "Zeldzaam zijn ze niet, laat ik dat vooropstellen." De vrouw zit er gelukkig niet mee. "Ik was toch niet van plan het weg te doen."